yn

Fon. Gonz.*/ɨn/ Cons. */ɨn/

Hom. yn, yn(2), yn(3), yn(4).

I. pron. (Indica que una persona es afectada en su cuerpo o en su honra; o que un cosa es afectada en su integridad física).

¿A quién diste de coçes? ¿Xicoa yn mazahanaoa? [sic] (Gómez & Torres, 2013) - Ms. 158. Voc. fol. 19r

1. Yn zebzahanasuca – acozear

2. Yn zemahabensuca – vozear contra alguno.
3. Yn zebzysqua – achacar, hazelle cargo, echalle la culpa.
4. Yn asucune – tengo tal cosa en mi; v.g. calentura &c.
5. Yn azasqua – pegarsele
6. Yn anysqua – lo mismo

7. Yn bquysqua – v.g. zegepqua ynbquysqua vuelvole las espaldas [sic] (Giraldo & Gómez, 2012) - Ms. 2922. Gra. fol. 20v

Açertar dar en el blanco = yn ami actiuo no le ai, çíno diraʃe aʃi, bgyis yn ami, tire y di en el bl.^co [sic] (Gómez & Torres, 2013) - Ms. 158. Voc. fol. 6v

Ver también "Pasividad": -n-, -sa, hac, han, has, yc, yn, ys(2)

Ikʉ (Arhuaco): i- - beneficiario de tercera persona (Frank )